Vergelijk 60.000+ hondenproducten van 700+ merken en 35+ webshops

Vergelijk 60.000+ hondenproducten

Terug

10 april 2017 door Nenny Smeenk in Honden verzorging

Mijn allereerste rit met een aangereden hond

Mijn allereerste rit met een aangereden hond

Even de honden uitlaten

Snel loop ik naar de keuken en steek mijn hoofd om de deur: “Ik ga even de honden uitlaten hoor!” Mijn man knikt “ Is goed joh, voorzichtig hè, tot zo…!” Het is loeidruk geweest in ons restaurant en mijn horloge vertelt me, dat het de hoogste tijd is voor het uitlaten van onze beide Hollandse Smousjes. Buitengekomen snuif ik de pittige vrieslucht op. Heerlijk, het vriest dat het kraakt en aan de donkere hemel fonkelen de sterren… Ik stap op de fiets en rijd weg richting polder met 2 blije hondjes naast de fiets.

Een onverwachte auto

Op de polderweg lijn ik de honden af zodat ze lekker los kunnen lopen en trek ik de rits van mijn jas nog wat hoger op, brrrr het is écht koud! Beter had ik ook nog even andere schoenen aangedaan, want echt handig loopt het niet op die hoge hakken. Genietend van het ‘prachtige-nachtelijke-winter-wonder-landschap’ wacht ik tot de hondjes klaar zijn. Maar dan, tot mijn grote schrik… Ik kijk achterom en met een behoorlijke snelheid zie ik een auto naderen. Pfffff, hier rijdt normaal nooìt iemand op dit tijdstip! Tussen m’n tanden fluit ik de honden terug. Beiden draaien gelijk om, Babs naar links nog verder de berm in -ik loop aan de linkerkant van de weg-, maar Stroebel draait rechtsom, zo de weg op!

Op naar de dierenarts

Met Stroebel tegen me aangedrukt ren ik naar binnen, terwijl mijn man me geschrokken tegemoet komt! “Rudie, Stroebel is aangereden, bel de dierenarts….!!”  Het telefoonnummer roep ik er gelijk achteraan. Onmiddellijk belt hij op en hoewel iedereen daar al slaapt (logisch, want het is al na enen), mogen we toch gelijk komen!! “Maar je gaat er zo niet alleen naartoe! Wie neem je mee?” Ik kijk eens langs de rij geschrokken jongelui, die vanavond gewerkt hebben en die me nu allemaal aan zitten te staren. Anne? “Anne! Jij gaat met me mee!” Bij de auto aangekomen leg ik Stroebel voorzichtig op de achterbank, we stappen in en dan race ik met een sportief vaartje richting de Dierenkliniek. Onderweg heb ik al een paar keer achterom gekeken, want ik hoorde hem zachtjes kreunen. En dan zie ik dat hij zich heeft omgedraaid…

[contentblock id=44 img=html.png]

Mijn allereerste rit op de dierenambulance

Aangekomen zwaait de deur van de praktijk al open en ik haast me naar binnen met mijn gewonde hond dicht tegen me aangedrukt. We lopen rechtstreeks naar de spreekkamer en daar pakken ze hem van me over. Terwijl ze hem allebei onderzoeken vertel ik wat er zojuist is gebeurd. De schrik en paniek komen nu los en ik sta te beven als een rietje. “Rustig maar Nenny”, bromt Aloïs, “zo te zien heeft ie héél veel geluk gehad!” “Dat bloed op je jas komt van dat wondje op zijn schouder. Ik denk wel, dat ie een paar dagen behoorlijk koppijn zal hebben. Hij krijgt in ieder geval iets tegen de pijn! Houd hem de komende 24 uur goed in de gaten. Is er wat dan bel je maar!” De schrik zit nog stevig in mijn lijf, maar toch redelijk opgelucht rijden we naar huis terug. Ik ben niet de enige, die geschrokken is, want als ik thuiskom zit m’n voltallige team aan de bar op ons te wachten! Kort vertel ik ze wat de dierenartsen hebben gezegd. Dan staat iedereen op en vertrekt. Ik ga naar boven en leg Stroebel op ons bed. Een paar dagen is hij behoorlijk suf maar daarna is hij tot onze grote blijdschap weer helemaal zijn eigen vrolijke “ik”. Nooit heb ik op die plek meer mijn honden uitgelaten! Nu, 15 jaar later, denk ik weer aan deze gebeurtenis terug i.v.m. mijn werk op de Dierenambulance! Mijn aller-, allereerste rit was met mijn eigen bewusteloze hondje in MIJN FIETSMANDJE.

Nenny Smeenk

Geschreven door Nenny Smeenk in Honden verzorging

Mijn naam is Nenny Smeenk, geboren in Den Haag, getogen op vele andere plekken in Nederland. Het grootste deel van mijn leven zijn er altijd dieren om me heen geweest. Met haren, veren, stekels of schubben, mooi of lelijk (en wie bepaalt dat?), ras en/of absoluut rasloos, oud of jong, kalm of met temperament, braaf of ongeveer ongeleide projectielen. Ieder dier is uniek! Ieder dier is boeiend! Ieder dier is anders! Honden heb ik altijd gehad, soms 1, soms 2 en soms meerdere. Eén ding hebben al mijn dieren gemeenschappelijk: ze zijn allemaal ‘weggegooid’! Meestal hebben ze al zoveel meegemaakt, en wat me altijd weer ontroerd is hun vertrouwen en hun onvoorwaardelijke liefde! Niet één van mijn dieren heb ik aangeschaft. Wanneer je met zoveel dierenverdriet wordt geconfronteerd, dan blijft er soms toch een dier aan je leven kleven! De laatste 10 jaar werk ik binnen het kader van de “dieren-nood-hulp”. Als ambulancechauffeur, geef voorlichting op scholen over mijn werk (hoe leuk is dat!), alsmede het schrijven van korte verhalen. Altijd gaan deze over dieren! Verhalen over wat ik met mijn werk als hulpverleenster meemaak, maar ook over de honden bij mij thuis. Mijn columns zijn allemaal waargebeurde verhalen en te lezen op onze website onder Nennys blog.

Nog geen reacties
Plaats een reactie

Plaats een reactie