Vergelijk 60.000+ hondenproducten van 700+ merken en 35+ webshops

Vergelijk 60.000+ hondenproducten

Terug

15 april 2017 door Bram Vroon in Hondengedrag

De hond is er als de kippen bij

De hond is er als de kippen bij

Chef krijgt een lintje

u het blaffen van Chef om 7 uur in de ochtend niet meer gebeurd is het allemaal een stuk relaxter geworden. Ik kan gewoon wachten tot 8 uur of half 9 om hem uit te gaan laten. Dat is ook echt wel noodzakelijk omdat het inmiddels herfst gaat worden en het in de ochtend steeds langer duurt voor het licht gaat worden. Je moet weten dat er hier natuurlijk nergens straatverlichting is. Als het donker is, is het dus “echt” donker. 

De rust wordt verstoord

Zoals elke ochtend begroeten we elkaar met een hele dikke knuffel als ik zijn verblijf binnenkom. Daarna doe ik het harnas om bij Chef. Dit doe ik alleen als een soort herkenning voor Chef. Wanneer het harnas omgaat gaan we uit wandelen. Verder loopt hij de hele tijd los. Ik heb wel de rolriem in mijn broekzak voor de zekerheid. Je weet nooit wat er kan gebeuren. Het is een prachtige herfstochtend. De mist kronkelt zich een weg door het landschap. Sommige stukken zitten er dik onder maar de lager gelegen dalen zijn nog helemaal helder. Het belooft een prachtige wandeling te worden. In het begin gedraagt Chef zich ook helemaal keurig maar langzamerhand wordt hij steeds zenuwachtiger. Ik let eens even goed op wat er aan de hand is. Als ik zelf mijn neus gebruik ruik ik bij vlagen een penetrante urinelucht. Dit is het onmiskenbare luchtje van een vos. Vossen spuiten hun urine lekker breed uit in de struiken en zelfs wij mensen kunnen dat dan ruiken. Ik denk dat deze vos best nog wel eens in de buurt kan zitten. Voor de zekerheid doe ik Chef maar even aan de riem.

Bij de kippen

De avondwandeling verloopt een stuk rustiger. Chef loopt weer keurig met mij mee en alles gaat weer rustig zijn gangetje. Tot het moment dat we weer terugkomen bij ons huis. Chef wil koste wat het kost verder naar het huis van de buren. We komen daar eigenlijk nooit. Maar vanwege het goede gedrag van Chef besluit ik om hem dit keer zijn zin te geven. We lopen even een stukje verder. Maar Chef wil nog verder. Daar is een klein weiland met een hek er omheen. Hier lopen de kippen van de buurman. Chef staat helemaal gefascineerd naar de kippen te kijken. Ik denk dat hij voor het eerst van zijn leven kippen ziet. Onze gevleugelde buren lopen rustig heen en weer en scharrelen een beetje. Het lijkt rustig, maar schijn bedriegt.

[contentblock id=25 img=html.png]

Eén kip minder

Plotseling verschijnt daar de vos. Het is denk ik dezelfde als die we vanochtend zagen. Hij komt vanaf de zijkant van het weiland en loopt in een rechte lijn op één van de kippen af. Hij zet zijn tanden in de onfortuinlijke kip en is er als een speer weer vandoor. Het ging zo snel dat Chef en ik eigenlijk een beetje raar naar elkaar staan te kijken. Chef is er zelfs beduusd van en vergeet gewoon te blaffen naar de vos. Dat deed hij vanochtend nog wel.  Vol van wat er gebeurd is gaan we naar huis. Het was inmiddels ook al wel behoorlijk donker geworden. Toch vreemd dat Chef precies nu naar het weiland met de kippen wilde gaan.

Lees hier alle blogs uit de reeks ‘leven als ‘hond’ in Frankrijk’

Bram Vroon met zijn hond in Frankrijk

Geschreven door Bram Vroon in Hondengedrag

Bram Vroon schrijft waargebeurde belevenissen van hem en zijn Franse waakhond Chef op het landgoed “au bout du monde” in Les Trois Taillants. Hier wordt hard gewerkt aan de verhuur van gîtes, B & B kamers en pipowoonwagens. In zijn blogs ‘Leven als “hond” in Frankrijk‘ benadrukt Bram de eenvoudige dagelijkse dingen die voorbij komen tijdens het leven van een hond in het Franse boeren leven in midden-Frankrijk.

Nog geen reacties
Plaats een reactie

Plaats een reactie