Vergelijk 60.0000+ hondenproducten van 700+ merken uit 35+ webshops

Vergelijk 60.0000+ hondenproducten

9.3SterSterSterSterSter(361 beoordelingen)
Terug

18 februari 2017, door Redactie Tinki.nl in Gezondheid hond

Alles over epilepsie bij honden

Alles over epilepsie bij honden

Heeft jouw hond epilepsie?

Epilepsie bij de hond is een vaak voorkomend neurologisch probleem. Deze aandoening gaat gepaard met meestal heftige epileptische aanvallen. De aanvallen kunnen bijvoorbeeld op het gezin een behoorlijke impact hebben. Wanneer je wat meer kennis hebt over deze aandoening, kan dit ervoor zorgen dat een epileptische aanval minder beangstigend is om mee te maken en dat je­­­­­ beter in staat bent om met een mogelijke aanval om te gaan. In dit artikel wordt alles beschreven wat je over epilepsie bij de hond moet weten.

Wat is epilepsie bij de hond

Epilepsie bij honden is een stoornis in de hersenen wat zich uit in aanvallen die ontstaan door een plotselinge, tijdelijke verstoring van de elektrische prikkeloverdracht in de hersenen. Er ontstaat als het ware een ‘kortsluiting’ in de hersenen. Hierbij treedt ongecontroleerd gedrag op dat zich uit afhankelijk van de locatie in de hersenen waar dit optreedt. Het komt vaak voor dat de hond buiten bewustzijn raakt, spastische krampen krijgt en urine laat lopen. Er zijn verschillende soorten van aanvallen en ook verschillende oorzaken van epilepsie.

2 vormen van epilepsie bij honden

Er zijn twee vormen van epilepsie bij de hond. We onderscheiden primaire en secundaire epilepsie.

1

Primaire epilepsie bij de hond

Primaire epilepsie, ook wel genetische of erfelijke epilepsie, is een vorm die bij veel hondenrassen voorkomt. Deze vorm van epilepsie is de vorm die we eigenlijk ook bij mensen kennen. Voor deze vorm van epilepsie is vaak geen direct oorzaak te vinden. De diagnose wordt gesteld door naast een uitgebreid lichamelijk onderzoek, ook een bloedonderzoek en eventueel een MRI-scan of CT-scan uit te voeren. Op deze manier worden andere oorzaken van epilepsie uitgesloten. De primaire vorm van epilepsie ontstaat meestal als de hond een leeftijd heeft tussen de 6 maanden en 5 jaar. De gemiddelde leeftijd van het uiten van epilepsie bij de hond ligt op de leeftijd van 3 jaar. In het blog ‘Een hond met epilepsie, wat nu?‘ lees je wat voor een impact dit kan hebben.

epilepsie bij honden
2

Secundaire epilepsie bij de hond

Bij deze vorm van epilepsie is er een sprake van een onderliggende oorzaak. Honden van alle leeftijden kunnen in principe last krijgen van secundaire epilepsie, maar meestal komt het voor bij oudere honden. Het ontstaan van de aanvallen kan komen door een probleem in de hersenen, zoals bijvoorbeeld hersenbloedingen, hersenvliesontsteking, tumoren, beschadigingen of aangeboren afwijkingen. Echter kunnen de aanvallen ook optreden door een disfunctie ergens in het lichaam, zoals een vergiftiging, lage bloedsuikerspiegel, nieraandoeningen of leveraandoeningen. Bij de secundaire vorm van epilepsie zijn er tussen de aanvallen door ook verschillende symptomen merkbaar, zoals braken, diarree en verward gedrag.

3 fases tijdens een epileptische aanval

Er zijn verschillende fases tijdens een epileptische aanval. De klassieke epileptische aanval kent drie verschillende fases. Dit zijn de inleidende fase (aura), de eigenlijke toeval (ictus) en de post-ictale fase.

1

De inleidende fase (aura)

De hond gedraagt zich anders dan normaal. De verschijnselen vertonen afwijkend gedrag:

  • De hond kan wat angstiger worden, aandacht vragen, janken, blaffen, zichzelf terugtrekken of zelfs verstoppen
  • De hond maakt abnormale bewegingen
  • De hond is onrustig en loopt constant heen en weer
  • De hond likt overmatig de lippen, kwijlt, plast of braakt

Het komt ook wel eens voor dat deze fase wordt gemist, doordat de meeste aanvallen voorkomen wanneer de hond in rust is. De inleidende fase kan enkele seconden duren, maar ook uren of zelfs meerdere dagen.

2

De eigenlijke toeval (ictus)

In deze fase vindt de echte aanval plaats. Wanneer de aanval plaatsvindt kunnen de volgende symptomen bij de hond optreden:

  • Verliezen van bewustzijn en omvallen
  • Krampen over het gehele lichaam
  • Krampachtige bewegingen met de poten
  • Klapperen met de kaken
  • Schuimbekken
  • Janken, gillen of piepen
  • Verlies van urine en/of ontlasting

Deze fase van de aanval kan enkele minuten duren en er behoorlijk ernstig uitzien.

3

Post-ictale fase

In deze fase komt de hond langzaam weer bij. Het kan zo zijn dat de hond een tijdje bewegingsloos op de grond blijft liggen voordat de hond weer opstaat. De meeste honden zijn na een aanval een tijdje behoorlijk de kluts kwijt. De krampen zijn wel afgelopen, maar het gedrag van de hond kan erg vreemd zijn. De gedragsveranderingen die de hond kan laten zien zijn:

  • Onrustig en piepen
  • Overmatige honger en dorst
  • Overactief of juist erg vermoeid
  • Spierzwakte
  • Tijdelijke blindheid
  • Liggen op rare plekken waar de hond normaal ook niet ligt

De post-ictale fase kan enkele minuten tot enkele dagen duren.

Wanneer duurt een epileptische aanval te lang?

Wanneer de aanval bij de hond langer dan 10 minuten duurt, dan wordt er gesproken van de ‘status epilepticus’. Wanneer dit voorkomt, is het een levensbedreigende situatie en dien je altijd met spoed de dierenarts te bellen. Het is erg belangrijk om te bedenken dat de hond buiten bewustzijn is en zich er niets van kan herinneren.

epileptische aanval bij de hond

Wat moet je doen in zo’n situatie?

  • Blijf rustig
  • Raak je hond niet aan. Het kan zo zijn dat je hond je per ongeluk bijt of verwondt
  • Houd je hond niet vast
  • Aai je hond niet
  • Stop niets in de mond van je hond
  • Geef geen medicijnen via de mond
  • Schuif eventueel de meubels aan de kant, zodat je hond zich geen pijn kan doen
  • Maak aantekeningen over wat er gebeurt en hoe lang het duurt. Je kan eventueel ook een video maken, zodat je dit later met de dierenarts kan bekijken en bespreken

4 verschillende soorten van epileptische aanvallen

Er zijn verschillende soorten epileptische aanvallen bij de hond die allemaal ‘epilepsie’ worden genoemd.

1

Gegeneraliseerde aanval of 'grand mal'

Deze vorm van epilepsie komt het meest voor en is de typische epileptische aanval. Bij de aanval is het hele lichaam betrokken en dit uit zich in verstijving, spierkrampen en bewustzijnsverlies. Ook kan de hond urine en/of ontlasting laten lopen.

2

Een gelokaliseerde aanval

Deze aanval wordt beperkt tot een gedeelte van de hersenen. De aanval kan zich uitbreiden tot een gegeneraliseerde aanval.

3

Een psychomotorische aanval

Dit type aanval uit zich met name in afwijkend gedrag. Voorbeelden zijn huilen of janken, naar de staart happen, rondjes rennen of naar een denkbeeldige vlieg happen.

4

Clustering

Bij een cluster epilepsie treden er meerdere aanvallen in een korte periode achter elkaar op. De tussentijd kan hierbij variëren van enkele minuten tot uren. Er wordt al gesproken van een cluster wanneer er binnen 24 uur meer dan één aanval optreedt. Wanneer er sprake is van een clustering, dien je de dierenarts hiervan op de hoogte te stellen. Dit doordat een cluster vaak niet vanzelf stopt, maar doorbroken moet worden met behulp van medicijnen.

Is een epileptische aanval schadelijk voor mijn hond?

Een epileptische aanval kan er erg beangstigend uitzien en zorgt al snel voor paniek en schrik bij mensen die er getuige van zijn. Toch is het niet nodig om in paniek te raken, want een aanval is bijna nooit levensbedreigend. De hond heeft tijdens de aanval geen besef van wat er gebeurt en kan zich er ook niks van herinneren. Daarnaast heeft de hond ook geen pijn tijdens en na de aanval. Na een aanval zal de hond vaak volledig herstellen, toch wordt een verminderde coördinatie of desoriëntatie vaak gezien. De hond kan tegen van allerlei objecten aanbotsen. Een epileptische aanval leidt zelden direct tot de dood, maar wanneer het vaak voorkomt en wanneer er niet goed gereageerd wordt op medicijnen bij ernstige epilepsie kan euthanasie noodzakelijk worden geacht. Vaak is dit het geval na vele jaren, waarin de epilepsie onder controle is gehouden met medicijnen.

Komt epilepsie vaker voor bij bepaalde rassen

Epilepsie kan bij iedere hond voorkomen. Primaire epilepsie komt zowel voor bij rashonden als bij kruisingen. Doordat het bij honden met bepaalde rassen in de bloedlijn beter geregistreerd staat wordt het vaker gezien bij honden zoals de Golden Retriever, Springer Spaniël, Boxer, Keeshond en de Berner Sennenhond.

Behandeling van een hond met epilepsie

Wanneer een epileptische aanval slechts een enkele keer is gebeurd, wordt er nooit direct gestart met medicijnen. Het is beter om een beeld te krijgen van de hoeveelheid aanvallen. Er zijn namelijk honden die slechts een keer per jaar of zelfs langer een aanval krijgen. Daarvoor is een behandeling niet nodig. Wanneer de epileptische aanvallen toenemen en dus vaker voorkomen, kan er wel een behandeling worden toegepast. Over het algemeen wordt er met medicatie gestart, wanneer de aanvallen vaker dan 2 of 3 keer per maand voorkomen en/of wanneer de naweeën van een aanval erg lang duren.

epileptische aanval hond

Het doel van een behandeling bij epilepsie

Een behandeling tegen epilepsie zal er zelden voor zorgen dat de aanvallen volledig verdwijnen. Wanneer de aanvallen in aantallen afnemen en de ernst van de aanvallen minder wordt, is er een optimaal effect bereikt. Het bereiken van zo’n optimaal effect wordt bepaald middels de juiste dosering van medicatie. De individuele dosering moet proefondervindelijk uitgezocht worden. Het doel van de behandeling bij epilepsie bij de hond is dan ook:

  • Verlengen van de tussenpozen van de aanvallen
  • Verkorten van de lengte van de aanvallen
  • Verminderen van de ernst van de aanvallen

4 belangrijke punten bij de behandeling van epilepsie

1

Plotselinge veranderingen in de medicatie (denk aan stoppen, vergeten, wijzigen van dosering of wisselen van medicijn) kunnen het ontstaan van toevallen in de hand werken.

2

Het kan een poosje duren voordat er een optimale dosering tot stand is gekomen. In sommige gevallen reageren dieren onvoldoende of zelfs helemaal niet op de ingestelde behandeling. Dit komt heel zelden voor.

3

Een dier met epilepsie is gevoeliger voor bepaalde narcosemiddelen. Zeg daarom altijd dat je hond epilepsie heeft, wanneer je hond geopereerd moet worden.

4

Maak notities in een dagboek over het optreden van aanvallen en bijzonderheden die volgens jou belangrijk lijken. Bijvoorbeeld medicatie vergeten of uitgebraakt, uw hond was onrustig of juist heel rustig. Lees in dit artikel alles over het epilepsie dagboek voor je hond.

Gratis E-book aanvragen?

"310 tips voor jou en je hond!"

Gratis aanvragen

E-book

5 soorten medicatie bij epilepsie

Wanneer de epileptische aanvallen vaker voorkomen, kan er met een behandeling met medicatie gestart worden. Over het algemeen worden de onderstaande medicijnen gebruikt bij een behandeling van de hond.

1

Phenobarbital

Dit is een middel wat het meest wordt voorgeschreven wanneer er een behandeling wordt gestart. Het kan zijn dat de hond hier wat slaperig van wordt en wat meer gaat drinken en plassen. Wanneer de epileptische aanvallen niet in aantal afnemen, kan de dosering op voorschrift van de dierenarts verhoogd worden.

2

Fenytoïne

Dit middel wordt gebruikt wanneer de maximale dosering van Phenobarbital is bereikt en de aantal aanvallen niet afneemt. Dit kan onderzocht worden met behulp van een bloedonderzoek. Zijn de maximale bloedwaarden van de Phenobarbital inderdaad bereikt, dan wordt dus Fenytoïne gebruikt. Het voordeel van Fenytoïne ten opzichte van Phenobarbital is dat er minder bijwerkingen zijn.

3

Imepitoïne

Imepitoïne is een relatief nieuw medicijn tegen epilepsie. Het wordt steeds vaker gebruikt door dierenartsen bij primaire epilepsie. Het kan ook alleen gegeven worden, maar ook in combinatie met Phenobarbital. Over het algemeen geeft Imepitoïne een sneller resultaat en kunnen honden na een aanval minder angstig zijn.

4

Kaliumbromide

Dit medicijn is het oudste anti-epilepticum dat er bestaat en werd vroeger veel gebruikt. Het nadeel aan dit medicijn is dat het lang een lang halfwaardetijd heeft en verschillende bijwerkingen met zich mee brengt zoals duizeligheid, emotionele stoornissen en braken. Het gebruik van Kaliumbromide werd daarom wat verminderd toen Phenobarbital op de markt kwam. Echter neemt het gebruik van dit medicijn de laatste tijd weer toe.
Let op: wanneer kaliumbromide als medicijn wordt gegeven, moet er voorzichtig omgegaan worden met voerwisselingen. Wisselingen in het zoutgehalte kunnen namelijk een verandering in de werking van het medicijn met zich meebrengen. Lees hier meer over voeding bij een hond met epilepsie.

5

Diazepam

Diazepam is een medicijn dat de aanval afbreekt, maar het voorkomt geen nieuwe aanval. Het middel wordt vaak in een kliniek middels een injecteerbare vorm toegediend om de hond uit een langdurige aanval te halen. Er is ook een rectale vorm die je in huis kunt halen, wanneer je een hond met epilepsie heeft. Dit kan op aanwijzing van de dierenarts gebruikt worden om een clustering met meerdere epileptische aanvallen achter elkaar te onderbreken.

Wat nou als mijn hond de medicijnen uitbraakt?

Als je hond na het toedienen van de medicijnen het weer uitbraakt kun je wanneer je ziet dat de tabletten nog vrijwel intact zijn, een nieuwe dosis toedienen. Zit er een korte periode tussen het toedienen en uitbraken en zie je de tabletten niet, dan is het verstandig de helft van de normale dosis toe te dienen, om te voorkomen dat de spiegel te ver daalt. De medicatie die bij epilepsie gebruikt wordt, kan ervoor zorgen dat dit ongewenste bijwerkingen vertoont. Het is daarom aan te raden om je hond jaarlijks te onderwerpen aan een bloedonderzoek.

hond epileptische aanval

Prognose bij epilepsie

Over het algemeen is de prognose van primaire epilepsie goed. Het komt vaak genoeg voor dat honden in hun hele leven maar één epileptische aanval krijgen. Buiten de aanvallen kunnen zij, met of zonder medicatie, een prima leven leiden en kunnen ze in principe net zo oud worden als gezonde honden. In de meeste gevallen kunnen epileptische aanvallen goed gecontroleerd worden met medicatie. Toch kan het zo zijn dat er af en toe nog een aanval plaatsvindt en dat de medicatie opgeschroefd moet worden omdat het niet meer voldoende zijn werk doet. In enkele, zeldzame gevallen is het zo dat men de aanvallen niet kan controleren met medicatie. Bij secundaire epilepsie is de prognose erg verschillend, dit hangt af van de onderliggende oorzaak.

(1) Reactie
Schrijf een reactie

Edith van Groningen zegt op 22 juli 2017:

https://www.facebook.com/groups/544024052323849/

Facebook groep Epilepsie bij honden.

Even lid worden (gratis) en je komt in een groep waar je met vragen terecht kan en ondersteuning vindt.

Reageer op dit bericht

Schrijf een reactie