Vergelijk 60.000+ hondenproducten van 700+ merken en 35+ webshops

Vergelijk 60.000+ hondenproducten

Terug

28 maart 2017 door Josje Toby in Algemeen

‘Loesje’ – Deel 1 uit de reeks van Josje Toby

‘Loesje’ – Deel 1 uit de reeks van Josje Toby

De avondwandeling

De een ziet er ontzettend tegenop, de ander geniet van de rust, de stilte, de sterren en de maan… het laatste plasrondje van de dag. Zelf vind ik het wel fijn, even samen met mijn hondjes een frisse neus halen voor het slapen gaan. Het leuke aan wonen in een nieuwbouwwijk is dat je bijna elke dag dezelfde mensen tegen komt. Zo ook vanavond…

De verpleegster

Een van mijn gekke gewoontjes is dat over ik de mensen die ik tegen kom een heel verhaal fantaseer. Wat voor werk ze doen, waarom ze lopen waar ze lopen… Tijdens de laatste wandeling van vanavond kom ik haar weer tegen. Een gedrongen vrouw, een jaartje of 65-70 oud gok ik. Ze loopt met haar lange overjas een rondje met haar loslopende hondje. Loesje heet ze, dat hondje. Het is een koddig beestje, ik denk een pugje of Franse bull, in het donker heb ik dat nooit goed kunnen zien. 

In mijn fantasie is het vrouwtje van Loesje verpleegster. De hele dag hebben er mensen aan haar hoofd lopen zeuren, een patiënt kon niet slapen en een ander klaagde aan een stuk door over alles wat haar pijn deed. Een dokter had de status niet goed bijgewerkt waardoor ze een half uur op de computer had moeten zoeken naar de juiste informatie en als klap op de vuurpijl was haar collega weer eens ziek naar huis gegaan. En dan nu, terwijl ze eigenlijk niets liever zou willen doen dan haar hoofd te rusten leggen op haar kussen, moest ze nog met het hondje wandelen dat ze van haar pas overleden zusje had geërfd.

[contentblock id=7 img=html.png]

Loesje?

De vrouw groet me nors. Ze sjokt langzaam voort met haar handen in de zakken van haar overjas. Ze heeft moeite om de ene voet voor de andere voet te zetten, ze oogt moe, heel moe… Ik groet haar energiek, mijn hondjes lopen kwispelend achter me aan. Het lijkt of het haar ineens te binnen schiet dat ze zelf ook aan de wandel was met een hondje. Of niet… Ik loop door. Achter me hoor ik: Loes? Loesje? LOESJE? Ik draai me om. Geen hond te zien. In mezelf moet ik een beetje grinniken. Ik vraag me af of ik ooit ook zo verstrooid zal zijn dat ik prompt een sanitaire avondwandeling voor mijn honden zal lopen, maar dan zonder hond. Omdat ik die dan vergeten ben mee te nemen. Of ze Loesje uiteindelijk wel of niet bij zich had weet ik niet. Mijn fantasie nam in ieder geval een loopje met me. Met of zonder Loesje.

Geschreven door Josje Toby in Algemeen

Als tiener werd ik gebeten door een hond toen ik wilde kijken waarom de Duitse Herder van vrienden zo piepte. Ik opende de deur naar hun bijkeuken. HAP zei de hond. Het gat, vlakbij mijn pols, moest bij de huisarts worden schoongemaakt met een gereedschapje dat me deed denken aan het borsteltje waarmee ik toendertijd mijn blokfluit schoonmaakte. Sindsdien was ik bang voor honden. Tot de dag waarop mijn kersverse echtgenoot en ik de nacht doorbrachten in een B&B. Mijn nieuwe Lief bracht zijn hele jeugd door met honden en hij viel als een blok voor het hondje dat met de beheerder meetrippelde. Een Sheltie. Een Sheltie-mamma. Een van haar pups had nog geen huisje. Op het moment dat we besloten voor dit kleine mannetje te gaan zorgen, veranderde mijn leven. Van hondenhater naar kersverse hondenbezitter. Het begin van veel mooie avonturen die ik in mijn verhalenreeks op Tinki.nl met jullie deel. Meer blogs van mij zijn te vinden op www.josjeblogt.nl.

Nog geen reacties
Plaats een reactie

Plaats een reactie