Vergelijk 60.000+ hondenproducten van 700+ merken en 35+ webshops

Vergelijk 60.000+ hondenproducten

Terug

20 april 2017 door Josje Toby in Hond aanschaffen

‘Max moet weg’ – Deel 5 uit de reeks van Josje Toby

‘Max moet weg’ – Deel 5 uit de reeks van Josje Toby

Nieuw huisje gezocht voor Max

De laatste tijd lees ik op Facebook het een na het andere bericht over mensen die de hond kwijt willen. De een gaat scheiden en heeft geen ruimte meer, de ander wordt niet blij van het gedrag van zijn of haar huisdier of meent dat bepaalde dieren niet samen gaan. De poes vindt de hond niet leuk of vice versa. Er wordt in huis geplast, geblaft, gepiept of gesloopt. Kortom, een niet gewenste situatie moet worden opgelost door de hond naar het asiel te brengen of als herplaatsingshond aan te bieden.

Hij moet weg

‘Goedemiddag meneer’. ‘Goedemiddag mevrouw, ik kom hier met een groot probleem. Ik vraag u om uw hulp. We hebben namelijk te maken met een voor ons onhoudbare situatie. Onze Max voldoet totaal niet aan onze verwachtingen. Het kan zo niet langer. Echt niet!  Alleen zijn is een groot probleem, dan breekt hij onze hele huiskamer af. Hij lijkt wel verlatingsangst te hebben. Hij heeft een manier verzonnen om de kasten open te krijgen, als we terugkomen vinden we dikwijls lege verpakkingen door het hele huis. We ervaren met grote regelmaat geluidsoverlast en de buren klaagden laatst ook al over de herrie. Als Max speelt dan ruimt hij daarna zijn speelgoed niet op, en veel speelse situaties eindigen bij ons thuis in ruzie. Volgens mijn partner is dit niet normaal. Er is geen sprake van een respectvolle situatie. Hij schopt steeds aan tegen ons gezag, probeert steeds zelf zijn eigen baas te zijn! Als we hem terecht proberen te wijzen dan overstemt hij ons met zijn eigen stemgeluid door te blijven blaffen. We weten ons echt geen raad meer en zien geen andere oplossing. Max moet weg en dus brengen wij hem nu bij u. Hij zit nog in de auto. Wat stelt u voor? Wilt u hem eruit halen? Of zullen wij hem met harde hand uit onze auto zetten?

School en training

Wat denkt u nou zelf mevrouw? Natuurlijk zijn we met hem op school geweest. Van alle kanten hebben we tips gekregen van deskundigen. Allerlei theoretische lariekoek waar we tijd en moeite in hebben moeten steken om de boel thuis te verbeteren. Uren en uren hebben we met hem gewerkt. Belonen, straffen, afzonderen of juist negeren…. Niets werkt mevrouw! Nee hoor, daar hebben we nu echt geen zin meer in, de bom is gebarsten, het besluit genomen… Max moet weg.  En wel meteen! We waren laatst op stap samen met die van ons en die van vrienden van ons. Wat een gezellige dag had moeten worden eindigde uiteindelijk na een gevecht in een plaatselijke kliniek. Er moest een wond worden gehecht, dus werd een deel van z’n haar verwijderd. Hij heeft toen de hele boel bij elkaar geschreeuwd. Ik schaamde me dood mevrouw! Ik stel voor dat u zelf even bij hem komt kijken in de auto. Wellicht krijgen we hem samen uit de auto. Alleen lukt me dat niet, daar is hij inmiddels veel te groot en te sterk voor geworden. Hij is behoorlijk uit de kluiten gewassen, kan ik u melden!

[contentblock id=18 img=html.png]

Een flinke hond

Ik besluit zelf een kijkje te nemen. Ondertussen ben ik wel benieuwd met welk monster ik zo dadelijk te maken ga krijgen. Ik stel me een kruising voor tussen een Pitbull en een Rottweiler. Het zal een flink beest zijn als deze sterke man voor me hem niet in zijn eentje uit de auto kan krijgen. Ik neem voor de zekerheid een tuigje en een muilkorf mee van het asiel en loop ietwat bezorgd achter de man aan naar zijn auto. De man opent van afstand zijn auto en met een harde bliep springen de sloten van de portieren open. Hij trekt de achterdeur van zijn stationwagen open en sommeert het beest met luide stem uit de auto te komen. Ik zet me schrap. Voorbereid op alles. Dacht ik… 

Geschreven door Josje Toby in Hond aanschaffen

Als tiener werd ik gebeten door een hond toen ik wilde kijken waarom de Duitse Herder van vrienden zo piepte. Ik opende de deur naar hun bijkeuken. HAP zei de hond. Het gat, vlakbij mijn pols, moest bij de huisarts worden schoongemaakt met een gereedschapje dat me deed denken aan het borsteltje waarmee ik toendertijd mijn blokfluit schoonmaakte. Sindsdien was ik bang voor honden. Tot de dag waarop mijn kersverse echtgenoot en ik de nacht doorbrachten in een B&B. Mijn nieuwe Lief bracht zijn hele jeugd door met honden en hij viel als een blok voor het hondje dat met de beheerder meetrippelde. Een Sheltie. Een Sheltie-mamma. Een van haar pups had nog geen huisje. Op het moment dat we besloten voor dit kleine mannetje te gaan zorgen, veranderde mijn leven. Van hondenhater naar kersverse hondenbezitter. Het begin van veel mooie avonturen die ik in mijn verhalenreeks op Tinki.nl met jullie deel. Meer blogs van mij zijn te vinden op www.josjeblogt.nl.

Nog geen reacties
Plaats een reactie

Plaats een reactie