Vergelijk 60.000+ hondenproducten van 700+ merken en 35+ webshops

Vergelijk 60.000+ hondenproducten

Terug

19 april 2017 door Edith van Groningen in Gezondheid hond

Wanneer epilepsie bij de hond ondraaglijk wordt

Wanneer epilepsie bij de hond ondraaglijk wordt

Kalmte na de storm

Waar ik in mijn vorige blog nog schreef over de epilepsie van onze Border Collie Benzy, wil ik nu het vervolg van deze vreselijk ingrijpende ziekte vertellen. Welke medicatie bestaat hiervoor? Zijn er alternatieven? En wederom de vraag: wat is leefbaar voor zowel hond als baasje? Wanneer wordt epilepsie bij de hond ondraaglijk en welke keuzes kun je dan nog maken? In dit blog vertel ik over hoe de epilepsie bij Benzy verder is verlopen en wat wij allemaal hebben geprobeerd om het voor de hond zo dragelijk mogelijk te houden om te leven met epilepsie.

De reis...

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen: Benzy is er niet meer. We hebben hem helaas in de nacht van dinsdag op woensdag 29 maart 2017 moeten laten inslapen. Dit is thuis gebeurd door de dierenarts. Zoals mijn dochter het zo mooi verwoordde: hij is zijn reis begonnen bij ons thuis en heeft deze reis ook weer thuis beëindigd.

De werking van de medicijnen

Dan is het 14 februari, Valentijnsdag. Ik zit bij de kapper en krijg een appje van mijn partner dat Benzy een aanval heeft. Op dat moment zit je niet meer echt rustig in de stoel en ik denk alleen maar ‘shit’. Gelukkig ving mijn partner het goed op. Later op die avond krijgt hij nog een aanval en dat was het voor die dag. Wij dachten dan ook, nou die Phenoral werkt prima. Twee korte aanvallen en met een tussentijd van ongeveer 6 weken, dat is prima leefbaar voor zowel Benzy als voor ons. In het begin reageerde hij nogal op de bijverschijnselen van de Phenoral: veel drinken en dus ook veel moeten plassen, wat wel eens mis ging in huis. Hij was lichtelijk wat suffig en rustiger en had trek in eten. Na een paar weken werd dat weer minder en dronk hij weer normaal en was hij verder weer de energierijke Border Collie met een normale eetlust.

[contentblock id=19 img=html.png]

Toename van de epileptische aanvallen

Echter ruim 3 weken later kreeg hij op 9 en 10 maart weer aanvallen. We waren wat teleurgesteld dat er slechts 3 weken tussen zaten ten opzichte van de vorige aanvallen. Desalniettemin bestond de aanval op 9 maart uit slechts twee korte en gebeurde er verder de gehele dag niets meer. De dag erop, 10 maart, kreeg hij drie aanvallen; eentje in de middag, eentje vroeg in de avond en eentje om middernacht. Wederom waren het korte aanvallen met tussenpozen van zo’n 5 uur. De teleurstelling dat er maar 3 weken tussen zat verminderde iets, doordat de aanvallen op zich kort duurden en het er ook niet overdreven veel waren voor deze twee dagen. Vervolgens werd het weer rustig. Bij de laatste epileptische aanval net voor middernacht merkten we al dat het ook de laatste was. Je kon merken dat hij weer rustig ademhaalde daarna, helemaal relaxt ging slapen, gewoon alert was en totaal niet gedesoriënteerd. Dus wederom dachten we, nou, die Phenoral heeft dus wel effect. Het is leefbaar zo. We hebben hier uiteraard nog contact over gehad met de dierenarts en die adviseerde om de Phenoral iets te verhogen met 2x 75 mg. per dag. Zo gezegd, zo gedaan. Je pakt de draad van alledag weer op. Benzy is weer de blije Border Collie met een bult aan energie en het gaat fijn allemaal. 

De onrust neemt toe

Na deze grand mal liep Benzy ook weer zo wankel, sleepte met zijn pootjes en botste overal tegenaan. Na een poos gaat het alweer wat beter en hij reageert ook op zijn naam als ik hem roep, heeft enorme honger, gaat eten en drinken, veel drinken en na een uurtje ga ik even een kort rondje met hem lopen. Die dag doen we onze gewone dingen, maar zijn we enorm alert en laten hem geen moment alleen. Er is altijd wel iemand bij hem als de ander iets moet doen of weg moet voor boodschappen. Het blijft de hele dag rustig, geen aanvallen en we hopen van harte dat het zo blijft. Echter, ik vind Benzy wel super onrustig. Hij is veel aan het rondlopen en gunt zichzelf geen rust. Als ik dan even wat boodschappen ga doen en tegen 17.00 uur terug kom, hoor ik, als ik al bijna bij de poort ben, dat hij achter het huis weer een epileptische aanval heeft. Twee korte aanvallen achter elkaar. Heel bijzonder. Ook daarna blijft hij weer super onrustig heen en weer lopen en gunt zich geen rust. We gaan eten en laten hem gewoon maar rondlopen. Dan tegen 21.30 uur krijg hij weer een aanval, niet al te lang, zo’n 2 minuten terwijl hij even lekker op de bank ligt te slapen. In een rap tempo trekken we de losse kussens van de bank en leggen die op de grond. Mocht hij eraf vallen dan komt hij op zachte kussens terecht en niet op de harde parketvloer. Als de aanval over is moet hij naar buiten en gaat hij plassen en poepen. Hij is wederom erg botserig en knalt bijna tegen alles aan en is ook nog eens enorm wiebelig op de pootjes.

Uitputtende aanvallen

Wat mij erg opvalt deze keer, is dat hij tussen de aanvallen door enorm onrustig blijft. Hij moet uitgeput zijn, maar blijft na iedere aanval zo’n anderhalf uur lopen en lopen. Hij loopt rondjes door de kamer, wil vervolgens weer naar buiten en blijft buiten maar rondlopen en lopen. Totdat hij door vermoeidheid toch maar even gaat liggen op de vloer en op het vloerkleed, waarbij hij dan hooguit een half uurtje slaapt en er dan prompt weer een aanval komt opzetten. Tijdens dat korte slaapje zie je ook zijn oppervlakkige, onrustige en snelle ademhaling. Die is totaal anders dan het hoort te zijn, gewoon rustig en ontspannen. Je weet gewoon als baasje dat er nog wat aan zit te komen en hij er niet goed doorheen komt. Er is absoluut nog geen einde van de clusters. Vervolgens krijgt hij weer een serie aanvallen. We houden de aanvallen van Benzy altijd bij in een epilepsiedagboek voor de hond. De aanvallen vinden plaats om 23.46 uur, 02.25 uur, 04.57 uur, 07.00 uur en 08.30 uur. Inmiddels zitten we dan op dinsdag 28 maart. De hele nacht ben ik wakker geweest omdat je gewoon niet kan slapen. Benzy is namelijk veel te onrustig tussendoor, dus dan blijf je er maar gewoon bij. Wat ten kostte van je eigen nachtrust gaat, maar ook van die van Benzy natuurlijk, die is helemaal gesloopt langzamerhand.

Beslissingen nemen

Bij de dierenarts hebben ze Benzy onderzocht. Hij is bekend met de problematiek van epilepsie en besluit dan om met een ander middel te beginnen, Pexion, omdat de Phenoral niet lijkt aan te slaan bij Benzy. Met mijn partner heb ik het er nog over gehad of inslapen een optie zou zijn. We stonden hier beide inmiddels wel achter, omdat deze aanvallen zo totaal anders waren dan de vorige en met name die onrust tussendoor zo sterk aanwezig bleef waar hij niet uitkwam. Omdat je toch nog hoopt op verbetering en het zo’n jonge hond is die een kans verdient, besluiten we om mee te gaan met het voorstel van de dierenarts; Pexion. Benzy krijgt ook nog twee spuitjes met Diazepam en Zoletil om hem te laten ontspannen en rustig te krijgen. We laten hem ter observatie achter bij de dierenarts en kunnen hem ’s middags rond 16.00 uur weer ophalen. Zo krijgen wij overdag ook nog een stukje rust gegund en proberen we te slapen, wat ook niet echt lukken wil. Je bent inmiddels zelf ook gesloopt en totaal over je slaap heen dat het niet goed lukken wil. Daarnaast zit je constant met je hoofd bij Benzy.

[contentblock id=78 img=html.png]

De onrust blijft

’s Middags halen we Benzy dus weer op bij de dierenarts en kunnen ze vertellen dat hij geen aanvallen meer heeft gehad. Op de vraag of hij er nu uit is moet de dierenarts antwoorden dat hij niet slechter, maar ook niet overdreven beter is geworden. Benzy is erg ontdaan als we hem uit de verblijfsruimte halen en wil eigenlijk het liefste op een drafje naar buiten toe en weg van alles. Hij lijkt niet echt blij en is echt van slag. We gaan het maar proberen met de Pexion, onze laatste hoop. Deze medicatie werkt al binnen 2 à 3 dagen dus als de aanvallen nou wegblijven, dan kan het een kans krijgen allemaal. Eenmaal thuisgekomen blijft Benzy opvallend onrustig. Mijn partner en mijn dochter zijn ook doodmoe vanwege de afgelopen slapeloze nacht en proberen na het eten boven wat te gaan slapen. Persoonlijk vind ik Benzy veel te onrustig nog en een beetje hangend in 2 fauteuils probeer ik wat te slapen. De achterdeur staat open, het was warm weer die dag. Ik ben zo moe dat ik met een half oog dicht probeer te slapen en met een half oog open Benzy wat in de gaten houdt, die gewoon blijft rondjes lopen. Woonkamer, buiten, weer naar binnen, weer naar buiten. Het is me allemaal veel te onrustig en met de afgelopen nacht nog in mijn gedachten, vraag ik me af wanneer hij gaat liggen en bedenk me dat hij langzamerhand gesloopt en uitgeput moet zijn. Hij is er nog steeds niet goed uit en blijft super onrustig.

De maat is vol

Dan om 21.00 uur gaat hij eindelijk op het vloerkleed liggen en denken we, he he, eindelijk gaat hij slapen en zijn rust pakken. Zodra hij ook maar zo’n 5 minuten ligt te slapen en we zijn snelle en oppervlakkige ademhaling weer zien, gaat het mis. Weer een aanval, een grand mal, en wel een hele grote deze keer. Het lijkt wel ruim 8 minuten te duren. Na de bekende stuiptrekkingen, het schuimbekken etc., blijft hij doodstil liggen. Hij zit overduidelijk nog in die aanval… het is angstaanjagend en dit duurt me te lang. Eindelijk, eindelijk komt er beweging in en komt hij langzaamaan overeind, weer overal tegen aan botsend en wankel op de poten. Hij gaat naar buiten, waar hij weer een aanval krijgt van zo’n 3 minuten. De maat is dan voor mij vol. Hij zit al volgepropt met verdovende middelen, eerste Pexion al achter zijn kiezen gehad en dan nog weer aanvallen? Nog weer een avond en nacht tjokvol aanvallen? Ik bel de dierenarts weer en leg de situatie uit. We kunnen komen. Zij het in een andere plaats, omdat je buiten de reguliere spreekuren zit. Vooruit dan maar weer. De Dierenambulance gebeld en we hebben weer dezelfde medewerkers als ’s morgens die dag. Onderhand is er al een fijne klik met deze twee dames van de ambulance en ze komen er zo snel mogelijk aan. Als gezin hebben we er absoluut geen goed gevoel bij deze keer. Waar we het ’s morgens ook al over hadden komt nu ook weer naar boven: euthanasie? Als er niet snel iets gaat gebeuren waardoor de aanvallen wegblijven vinden we het voor Benzy geen doen meer om weer een nacht bomvol met aanvallen door te moeten maken. Hij is kapot en gesloopt en zo onrustig.

Wil jij meer weten over epilepsie bij honden? Heeft jouw hond epilepsie en ben je benieuwd naar wat dit precies inhoudt? Lees dan ook het blog ‘Alles over epilepsie bij honden‘.

Edith van Groningen

Geschreven door Edith van Groningen in Gezondheid hond

Als blogger, columnist en reviewer, kan ik goed uit de voeten met taal en tekst. Voor Tinki.nl wilde ik als periodieke gastblogger, vooral gaan schrijven over Benzy, onze Border Collie. Helaas is hij inmiddels overleden aan de gevolgen van epilepsie en hebben we hem eind maart 2017 thuis moeten laten inslapen. Benzy was onze derde hond. Ik vind het leuk om de 20 jaar ervaring met mijn honden te delen met de lezers en hondenliefhebbers van Tinki.nl. Neem ook eens een kijkje op Mijn Website of op mijn Facebookpagina.

Nog geen reacties
Plaats een reactie

Plaats een reactie