Vergelijk 60.000+ hondenproducten van 700+ merken en 35+ webshops

Vergelijk 60.000+ hondenproducten

Terug

4 december 2017 door Lisanne van der Horst in Hond opvoeden

Welkom in je nieuwe leven, Billy!

Welkom in je nieuwe leven, Billy!

Daar stond hij dan. Twee glinsterende oogjes keken me een beetje onzeker aan. Langzaam kwam hij naar me toe en liet zich voorzichtig aaien. Wat superzacht! Maar ook: wat ongelofelijk mager. Al zijn botjes waren stuk voor stuk te zien én te voelen. Een beetje onwennig snuffelde hij door onze huiskamer, waar hij net vijf minuten binnen was. 'Hij kan makkelijk 12 uur alleen zijn hoor. Ligt de hele dag op één plek. Bij ons ging hij eigenlijk alleen s' ochtends en s' avonds in de tuin, vond hij prima.' Ik wilde eigenlijk het liefst dat zijn vorige eigenaar zo snel mogelijk weer weg zou gaan, zodat ik 'onze' Billy eindelijk kon laten beginnen aan een nieuw en mooi leven.

Buitenlandse hond opvangen

Toen mijn arbeidscontract afliep eind maart 2017, leken mijn vriend en ik het een heel leuk idee om tijdelijk een buitenlandse hond op te vangen. Ik ben mijn hele leven al gek van honden, in tegenstelling tot mijn ouders. Alle buurhonden en hun baasjes in de omgeving hadden dus veel geluk. Uren kon ik met ze door het bos of op het strand slenteren. Ook toen wist ik al dat er veel buitenlandse straathondjes waren waar stichtingen zich over ontfermden. Ik wist dus al vroeg: daar haal ik mijn toekomstige hond vandaan.

Gastgezinnen

Momenteel zijn er veel stichtingen die enorm blij zijn met gastgezinnen, waar een groot tekort aan is. Deze gastgezinnen vangen honden (of katten) op die niet kunnen aarden in een buitenlandse kennel of terugkomen na een mislukte adoptie. Het is de bedoeling dat ze na hun tijd bij het gastgezin door een vast gezin geadopteerd worden. Hoewel het me best lastig leek om uiteindelijk weer afscheid te moeten nemen, wilde ik het toch echt doen. Mijn keuze viel op Stichting Dierenhulp zonder Grenzen, een redelijk grote stichting. Na een huisbezoek en het invullen van alle officiële papieren kregen we een eerste foto in de mailbox. ‘Dit is Bailey! Waarschijnlijk een podenco-mix. Twee jaar oud, geboren op Zakynthos en samen met zijn nestje gevonden in een vuilniszak toen hij 3 dagen oud was. Woont nu in België en komt terug naar de stichting wegens een verhuizing’. Het was een vage foto, alleen van zijn kop. We konden niet goed inschatten hoe groot of hoe klein hij nou was, maar vonden hem meteen al leuk. Een week later stond hij bij ons voor de deur, waar hij meer dan welkom was!

Het ging direct al wat beter

Al de eerste week veranderde hij van bang hoopje botten, die niets van andere honden, auto’s, trappen, liften en fietsen begreep, in een veel socialere hond. Hij begon steeds meer rond te snuffelen buiten, in plaats van voortdurend oplettend om zich heen te kijken. De omgang met andere hondjes ging steeds makkelijker en ook mensen waren toch stiekem best wel leuk. Eten was nog wel een ding (en nog steeds), maar na verschillende soorten voer geprobeerd te hebben, kreeg hij steeds meer binnen. Thuis begon hij echt van knuffelen te houden en wilde het liefst zo dicht mogelijk tegen ons aanliggen. Dit was in het begin zelfs extreem, zelfs voor de wc-deur bleef hij netjes wachten tot ik er weer uit kwam. Langzaam werden we steeds verliefder op hem, en hij op ons. Hoe konden we hem nu wéér naar een ander gezin sturen? Net nu hij zo aan het opknappen was en zich zo goed bij ons voelde? Na een goed overleg was het duidelijk: hij hoort bij ons. De adoptiepapieren werden getekend en onze drie-eenheid was een feit.

Geen Bailey maar Billy

De naam Bailey hebben we bewust omgetoverd tot Billy. Simpelweg omdat we die naam leuker vinden, maar ook om de naam Bailey onderdeel van zijn oude leven te laten. Het was vrij duidelijk dat zijn vorige baasjes hem niet konden bieden wat hij nodig had. Niet gesocialiseerd, enkel en alleen de tuin wat hij als ‘buiten’ kende, en de mand wat zijn enige rustplek was. Hoewel ook deze mensen hem als pup geadopteerd hebben via deze stichting, hebben zij zich duidelijk niet aan de voorwaarden gehouden. Iets wat ik nog steeds moeilijk kan begrijpen. De reden van het wegdoen van Billy was ook minstens zo merkwaardig. Ik ben hoe dan ook blij dat ze het gedaan hebben, zodat hij bij ons opnieuw kon beginnen. We wilden dat de naam Billy hem een positiever gevoel zou geven, en het zou koppelen aan een fijner leven.

Halfjaar later

Nu, een halfjaar later, hebben we de leukste hond die we ons kunnen voorstellen. Het bos waar we naast wonen kent hij inmiddels op zijn duimpje en ook het strand, waar we ongeveer twee keer per week te vinden zijn, is helemaal zijn plek. Van de 14 schamele kilo’s zit hij nu op een gezonde 19. Hij is gek op rennen door de natuur (er zit gewoon géén rem op), speelt dolgraag met al zijn hondenvriendjes en laat ons nog dagelijks weten hoe dankbaar hij is. Natuurlijk heeft hij een rugzakje, daar houden we rekening mee. Zo vertrouwt hij echt nog niet iedereen. Maar: dat hoeft ook niet. Hij weet namelijk als geen ander tot wat mensen in staat kunnen zijn. Het enige wat nu onze taak is, is zijn leven vanaf nu onvergetelijk te maken.

Lisanne van der Horst

Geschreven door Lisanne van der Horst in Hond opvoeden

Mijn naam is Lisanne, gek op het maken van muziek, fotografie maar vooral op mijn podenco-mix Billy. Een halfjaar geleden is hij mijn leven ingesprongen en daar ben ik nog altijd enorm blij om. Billy is geboren in Griekenland en is na een vervelende tweede start bij mij terecht gekomen. In mijn blogs wil ik andere hondenliefhebbers meenemen in ons leven: hoe is het om een hond te hebben die al wat klappen heeft moeten doorstaan? Daarnaast hoop ik zoveel mogelijk mensen bewust te maken, van het feit dat er nog steeds zoveel hondjes een beter thuis verdienen, en ze te inspireren om misschien zelfs zelf de stap te wagen. 

Nog geen reacties
Plaats een reactie

Plaats een reactie