Vergelijk 60.000+ hondenproducten van 700+ merken en 35+ webshops

Vergelijk 60.000+ hondenproducten

Terug

27 februari 2017 door Karen Kauwenbergh in Hondengedrag

Zelfoplossend vermogen van een hond

Zelfoplossend vermogen van een hond

"Dromenvanger"

Kijkend naar het spiegelgedrag van honden valt me steeds weer op hoe weinig we eigenlijk nog van hun spiegelend en ook helpend gedrag begrijpen. Stichtingen die hulp- en therapiehonden afleveren geven elke hond eenzelfde basis mee aan uniforme commando’s. Afhankelijk van de match zal een hond een deel van de commando’s mogelijk nooit gebruiken. Maar belangrijker nog, de kans dat de hond een eigen signaal voor bijvoorbeeld het aangeven van een epileptisch insult moet leren onderdrukken omdat het niet gezien en gelezen wordt door de trainers, is natuurlijk een verdrietig gevolg.

Eigen talenten

Een ander, in mijn ogen gemiste kans, is dat we in die gedachte volledig voorbij lopen aan de intelligentie van honden zelf. Want wat ik de afgelopen jaren gezien heb is dat iedere hond zelf een manier vindt om mensen duidelijk te maken waar zijn of haar talenten in de samenwerking met de mens liggen. In dit blog neem ik jullie mee in de belevingswereld van onze Yindee, labrador meisje wat als afdankertje op mijn pad kwam en die gedurende de afgelopen jaren haar eigen taak heeft ontwikkeld en opgepakt.

Oud trauma zoekt nieuwe spiegel

Onze Yindee kwam bij ons toen ze een half jaartje oud was. Haar oogjes hadden dingen gezien die voor ons volwassen mensen al te heftig waren, laat staan voor een klein hondenmeisje. En die ervaringen hadden haar getekend, zowel in gedrag als in ontwikkeling. Ze was klein van stuk en had een angst om alleen gelaten te worden. Opgenomen in een roedel herstelde Yindee iedere dag een beetje meer en uiteindelijk stabiliseerde ze op een bepaald punt. Daar bleef ze een paar jaar staan in haar ontwikkeling. Ze was gelukkig maar ik bleef het gevoel houden dat er meer was waar ze iets mee zou kunnen. En ik kreeg gelijk.

Dromenvangen

Na een paar jaar kwam mijn man bij ons wonen. Ook zijn ogen hebben al op jonge leeftijd dingen gezien en ervaren die je als mens niemand toewenst, en zie daar de gemene deler tussen Yindee en mijn man. Zij begrijpen elkaar zonder woorden en soms zelfs zonder ogenschijnlijk contact. Yindee voelt mijn man aan en hij weet instinctief altijd wanneer Yindee iets nodig heeft. Door zijn verleden heeft mijn man bij vlagen last van nachtmerries, en het was tijdens een van deze nachtmerries dat Yindee liet zien waar haar talenten liggen. Yindee had haar plekje al georganiseerd, als enige heeft zij een mandje op de slaapkamer omdat ze ’s nachts beneden in de roedel erg onrustig bleek.

[contentblock id=7 img=html.png]

Intelligente hond

Het was gedurende een onrustige nacht dat ik merkte dat mijn man niet wakker werd van mijn pogingen hem wakker te maken uit zijn boze nachtwereld. Yindee stond geruisloos op uit haar mandje, liep om het bed heen en drukte haar zachte neusje tegen manlief zijn wang. Geen reactie, hij bleef woelen en onrustig. Na 20 seconden sprong Yindee lichtvoetig op bed en vouwde zich om het hoofd van mijn man die binnen een paar seconden kalmeerde, rustiger ademde en stopte met woelen. Yindee zuchtte tevreden, bleef een paar minuten liggen en sprong vervolgens van het bed om de rest van de nacht lekker in haar mandje verder te slapen. Dit ritueel herhaalt zich met enige regelmaat. En gekscherend noemde ik Yindee sindsdien zijn PTSS hondje. Maar heel eerlijk…dat is ze dus echt! Want Yindee geeft het ruim voor het naar bed gaan al aan, of het tijd is om weer boven te slapen of dat ze lekker beneden bij de roedel blijft. Haar blik naar mijn man, en als die hem niet oppikt naar mij, is heel duidelijk, haar intentie is dat ook. Yindee heeft een manier ontwikkeld die hem niet stoort in zijn slaap, maar ze kiest voor een weg waarbij ze zijn dromen vangt en wegwerkt. Hij herinnert zich de volgende morgen vaak niets van het voorval, maar wel dat de dromen ineens ophielden. Zijn verbazing over de bijdrage van Yindee was de eerste keren dan ook groot!

Karen Kauwenbergh

Geschreven door Karen Kauwenbergh in Hondengedrag

Hallo, ik ben Karen Kauwenbergh (1971), Spiegeloog. Ik ben getrouwd met Mark en samen zijn wij de trotse begeleiders van een roedel van 8 Labradors, 1 Engelse Mastiff en een Maine Coon poes. Na mijn studie Bestuurskunde ben ik vele jaren werkzaam geweest als beleidsadviseur met name in de zorg. Door een samenloop van omstandigheden kreeg ik de kans mijn hond mee te nemen naar mijn werk en zag daar met eigen ogen wat een hond brengt bij mensen die met mensen soms niets meer hebben. Dit heeft er toe geleid dat ik uiteindelijk mijn eigen hondenschool gestart ben, de Quispelacademie, en mijn coachingspraktijk Spiegeloog, waarbij ik mijn honden en/of de honden van de cliënt inzet als spiegelend oog. Ik geloof dat de analogie van de hondentaal ons mensen kan helpen dichter bij onszelf te komen en te blijven.

Nog geen reacties
Plaats een reactie

Plaats een reactie